| تبليغات | X |
ای که بی تو خودمو تک و تنها می بینم
هر جا که پامی زارم تو رو اونجا می بینم
یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود
غصه ی غربت تو قد صدتا قصه بود
یاد تو هر جا که هستم با منه داره عمر منو آتیش می زنه
تو برام خورشید بودی توی این دنیای سرد
گونه های خیسمو دستای تو پاک می کرد
حالا اون دستا کجان اون دوتا دستای خوب
چرا بی صداشدن لب قصه های خوب
من که باور ندارم اون همه خاطرمون
عاشق آسمونم پشت یک پنجره مرد
آسمون سنگی شده خدا انگار خوابیده
انگار از اون بالاها گریه هامو ندیده
یاد تو هر جا که هستم با منه داره عمر منو آتیش می زنه
کاش می شد که نگاهت را دید لحظه ای چهره ماهت رادید
ساعتی تکیه به دیواری کرد با گل روی تو دیداری کرد
مثل آینه به صحبت پرداخت یا به ترسیم محبت پرداخت
....................................................................................................
به نام آنکه هستیم از اوست
رفیق دیروز تو بودی سلام هر روز تو بودی شبی در
سینه من رخنه کردی تمام بیت اشعارم روبودی شبی
در عالم هستی و مستی کتاب شه دلها گشودم به یادت
صد هزار فال دیدم ولی حتی تو در بیتی نبودی به یادت
جرنه ای از می چشیدم که نگاه چهره ات در جام افتد
چون آن جرنه به یادت سر کشیدم نگاهی کردم در آن
نبودی دمی من به خیالت چشم بستم به خوابم آمدی یک
دم به صد ناز ولی تا چشم گشودم به جز در قلب من
جایی نبودی
قلب سرد
كسي ميان خستگي تو را مرور مي كند...
و بيت هاي خيس شعر كه جفت و جور مي كند :
به ياد خنده هاي تو دلش شكوفه مي دهد
وزردي خزان غم از او عبور مي كند
هنوز هم نگاه تو همان نگاه آشناست
تمام حجم قلب را غريق نور مي كند
به حرمت حضور تو ميان بيت هاي او
قلم به سطح كاغذش غزل صدور مي كند
طنين نام ساده ات بهانه اي براي اوست
شبيهه يك ستاره در دلش ظهور مي كند
دوباره خاطراتي از دقايقي كه رفته اند
به ذهن شاد و روشن دلش خطور مي كند :
دوباره ياد رفتنت حقيقتي شبيه درد
كه فكرهاي خوب را هميشه دور مي كند
دوباره حجم خستگي و چشم هاي خيس اشك
وقلب سرد كوچكي كه مورمو مي كند...
سلام بر
حسین
